Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Αυτοβιογραφικό σημείωμα


Πεζογράφος με μετα-μυθοπλαστικές μέριμνες, κριτικός λογοτεχνίας (υπεύθυνος των βιβλιοφιλικών σελίδων της κυριακάτικης «Αυγής»), αλλά και μελετητής και δοκιμιογράφος του νεοελληνικού τοπίου, ο σημερινός φιλοξενούμενος της στήλης μας ανακεφαλαιώνει τα βιβλία που τον διαμόρφωσαν ως αναγνώστη και, επαγωγικά, ως συγγραφέα. Ο Κώστας Βούλγαρης διακρίνει βιβλία πρόζας, δοκιμίου και ποίησης, όπου η συλλογική μνήμη διασταυρώνεται δυναμικά με τη μορφική ανησυχία

Επιμέλεια: Μισέλ Φάις
(Εφημερίδα των συντακτών, 1-2-2017)


Η λογοτεχνία μπορεί να εννοηθεί

μόνο ως ακολουθία μορφών

Τα μεγάλα χωριά της πελοποννησιακής επαρχίας πολιτισμικά ανήκαν στην ευρύτερη κοινωνική ελίτ, γι’ αυτό και πρωταγωνίστησαν σε όλο τον νεοελληνικό βίο. Έτσι, λοιπόν, στα Δολιανά Αρκαδίας, διάβασα Καρυωτάκη και Καβάφη, Σοπενάουερ και Νίτσε, Πιτιγκρίλι και Νικολά Σεγκύρ, Ντάσιελ Χάμετ και Μαύρη μάσκα, σε εκδόσεις «περιπτέρου», σχεδόν πάντα μεταχειρισμένα αντίτυπα που κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι. Με την επείγουσα και διακαή ανάγκη να ξεπεραστεί το κυρίαρχο και αφόρητο παλαμικό κοσμοείδωλο, και το συναπτό συλλογικό υποσυνείδητο που ήταν δομημένο ως δεκαπεντασύλλαβος. (Δεν μου είπε τίποτα ο Καζαντζάκης, που, από τότε, τον διάβαζαν οι συμβατικοί αναγνώστες).

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

ΑΝΑΦΟΡΑ, Δημοσθένης Κούρτοβικ

[Για την πεζογραφική παραγωγή του 2016]



"Ξεχώρισα ... την Αυθάδεια λαγνεύουσα του Κώστα Βούλγαρη, όπου η ερωτική και η γλωσσική λαγνεία σφιχταγκαλιάζονται σε έναν χορό που διασχίζει στην παραζάλη του όλα τα στρώματα της ελληνικής ρητορικής παράδοσης, με μια μελαγχολική, πικρή υπόκρουση στο βάθος" 
Τα Νέα, 14-1-2017

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

ΚΡΙΤΙΚΗ, Δημοσθένης Κούρτοβικ

Θρήνος και έρως



Έχουμε μια κουλτούρα όπου τα δράματα, είτε ιδιωτικά είτε κοινωνικά, πολιτικά ή ιστορικά, δεν θέτουν ερωτήματα. Υποβάλλουν μάλλον μια μαρτυρολογική προσέγγιση, μια ποίηση του πόνου. Ακόμη και όταν παράγονται από συνθήκες μεγάλων κρίσεων  που ανατρέπουν τα δεδομένα της ζωής και κλονίζουν τις πεποιθήσεις των ανθρώπων, η στάση που καλούμαστε να πάρουμε απέναντί τους είναι αδιαφοροποίητη και ορίζεται από συναισθηματικές σταθερές. Αυτό το βλέπουμε πολύ συχνά και στα ελληνικά μυθιστορήματα ή νουβέλες. Καταστάσεις που είναι από τη φύση τους αμφίσημες και διλημματικές μετατοπίζονται σε κάτι άλλο, που παραμερίζει το δίλημμα και την αμφισημία. Μπορεί με τον τρόπο αυτό το γραπτό να κερδίζει άμεσα σε συγκινησιακό φορτίο, χάνει όμως σε βάθος και ιδιαιτερότητα περιεχομένου. Το μοτίβο είναι πάντα το ίδιο. Στο πλαίσιο μάλιστα του συνόλου των αναγνωστικών εμπειριών μας χάνει τελικά, με την επαναληπτικότητα, και πολλή από τη συγκινησιακή του δύναμη.



Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

ΚΡΙΤΙΚΗ, Παναγιώτης Βούζης

Έρως ανίκατε γλώτταν!



Ο Κώστας Βούλγαρης υπονομεύει την εξουσιαστική χρήση της γλώσσας μιμούμενος παλιότερους εκφραστικούς τρόπους για να αποθεώσει τον σαρκικό έρωτα

Πιστεύω εις εσένα, ότι το άλλο εμού. Ότι εσύ παράπτωμα και σύμπτωμα και τέρψις και απόλαυσις. Ότι εσύ εις αυτά πίστις. Ότι εκάστου νοήματος νόημα. Ότι γυνή λέγων, εσέ λέγω. Ότι εμαυτού γυνή, και γυναιότητα όλη. Πιστεύω εσέ, ότι εσύ εγώ· εγώ όλος(«Πίστη και απιστία»).

Αναπτύσσεται εδώ ένας λόγος μεικτός, μιμητικός της θρησκευτικής, της λόγιας, της ποιητικής γλώσσας διαφόρων περιόδων. Όμως, ενώ τα κείμενα της συλλογής παραπέμπουν σε συγκεκριμένα λογοτεχνικά γένη και εποχές, παρεισφρέουν στοιχεία, λέξεις ή σημασίες λέξεων, οι οποίες δημιουργούν ρωγμές στο ειδολογικό και στο χρονολογικό πλαίσιό τους, ώστε προκύπτει εν τέλει ένας λόγος προσωπικός. Το τελευταίο επιτυγχάνεται όχι μόνο με τις αποδομιστικές λέξεις και σημασίες αλλά πρώτιστα με το ύφος, το οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αυτό ενός πολέμιου της θεσμιμένης θρησκείας, που την υπονομεύει μέσω του ισχυρότερου όπλου της: αναστρέφοντας τον προσανατολισμό της ρητορικής της από τη μεταφυσική σφαίρα προς την εγκόσμια, θέτοντας λοιπόν ως ρητορικό στόχο της προσομοιάζουσας στη θρησκευτική γλώσσας του την πειθώ για την υπέρτατη ισχύ του ανεξέλεγκτου σαρκικού έρωτα. 

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

ΚΡΙΤΙΚΗ, Ζαχαρίας Κατσακός

Ο ερωτισμός της γλώσσας


Κώστας Βούλγαρης, Αυθάδεια λαγνεύουσα - Ερωτικές ιστορίες και φαντασίες, Εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 2016


Αν μια «λέξη» έχει υλική οντότητα, τότε και ίδια η «έννοιά» της μπορεί να εμπεριέχει μιαν υλική δομή, να χαρακτηρίζεται δηλαδή από μιαν αρχέτυπη ύλη που καθορίζει γενικότερα την αισθητική της και συνεπώς την αισθητική της γλώσσας. Η ένυλη αυτή υπόσταση δίνει «αισθητική μορφή» σε όλη την πολιτισμική διαχρονία της γλώσσας. Έτσι, καθώς η γλώσσα εξελίσσεται, μεταμορφώνεται σε ένα αεικίνητο και ρευστό σύνολο αισθήσεων και αισθημάτων. Είναι αυτονόητο ότι η υλική υπόσταση της γλώσσας δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκην «και» με τα σημαινόμενά της, γιατί έτσι η γλώσσα θα ήταν ένα κλειστό σύμπαν σημασιοδοτήσεων και νοήματος. Επίσης, αυτή η υλική οντότητα δεν αφορά ούτε τα γράμματα, ούτε τους φθόγγους, ούτε, ακόμη, τις οπτικές αναπαραστάσεις των σημαινόντων και τις συμβάσεις των  σημαινομένων. Απεναντίας, η υλική της υπόσταση βρίσκεται στην ίδια της την ψυχή, είναι αδιαίρετη και συμπαγής, γεννιέται μαζί με τη γέννηση της γλώσσας και αποκτά δυναμική μέσω της πρόσληψης και της επικοινωνίας.

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Αυθάδεια λαγνεύουσα, ΒΙΝΤΕΟ

ΚΡΙΤΙΚΗ, Γιάννης Παπαγιάννης

Ιστορίες έρωτα και σεξ, σε γλώσσα καθαρεύουσα


Ως ερωτικές ιστορίες και φαντασίες παρουσιάζει ο συγγραφέας το συμπίλημα των μικρών πεζογραφημάτων, αλλά κατά τη γνώμη μου το βιβλίο δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό. Ο Κώστας Βούλγαρης στην παρούσα συλλογή εμφανίζεται προκλητικός συγγραφικά, από κάθε άποψη, και δικαίως θα πρέπει να θεωρηθεί το πιο πρωτότυπο βιβλίο της εκδοτικής χρονιάς, ένα κείμενο που αναμφίβολα θα εκπλήξει τον αναγνώστη.

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

ΣΗΜΕΙΩΜΑ, Δημήτρης Φύσσας

Μια αυθαίρετη, προσωπική, ακαριαία καταγραφή





Αυθάδεια λαγνεύουσα - Ερωτικές ιστορίες και φαντασίες, Κώστας Βούλγαρης, Κέδρος. 
Πολλά ανεξάρτητα κείμενα, γλώσσα και ύφος που βυζαντινίζουν προκλητικά κι ένα κλείσιμο κατευθείαν από το δημοτικό τραγούδι. Ένα πεζογραφικό πουλέν μου για αυτή τη χρονιά.



Athens Voice, 17-7-2016

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Πέρσα Κουμούτση

Η μαγεία της ερωτικής σαγήνης


Χρησιμοποιώντας μια γλώσσα ανοίκεια στον μέσο αναγνώστη -τη δημώδη Βυζαντινή- αλλά εξίσου ελκυστική, ποιητική, «προκλητική», όσο είναι και το περιερχόμενο του μικρού, αλλά καλαίσθητου και πυκνού σε νοήματα και περιγραφές βιβλίου, ο συγγραφέας Κώστας Βούλγαρης μας εισάγει σε μια σειρά από σύντομες ερωτικές ιστορίες, καταστάσεις, στιγμιότυπα και φαντασιώσεις, όπου ο αναγνώστης καλείται να μετέχει στη «θέαση» του ερωτικού παιγνιδιού, τη μαγεία της ερωτικής σαγήνης, έτσι όπως την «εκτυπώνει», την αντιλαμβάνεται, τη φαντασιώνεται και περιγράφει ο ίδιος. Και για να το πετύχει, ο συγγραφέας επιδίδεται σε ένα γλωσσικό παιγνίδι, με το οποίο προκαλεί τον αναγνώστη του να τον ακολουθήσει, να εισέλθει στα δαιδαλώδη μονοπάτια της σκέψης του, της φιλοσοφικής του θεώρησης, της στάσης και των συλλογισμών του για τον έρωτα, την επιθυμία, την ηδονή, την ερωτική συμπεριφορά εν γένει, ως πράξη και ως επιθυμία. Να μετέχει επίσης σε μια ιδιάζουσα συνομιλία μαζί του για τη γυναικεία ομορφιά, όταν «απεκδύεται», κυριολεκτικά και μεταφορικά, αποτινάσσοντας τον φόβο και τη σεμνοτυφία, τον δισταγμό, και υποκύπτοντας στην «σκανδαλίζουσα» όσο και μαγική αυθάδεια του ερωτικού παιγνιδιού.

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

ΠΡΕΛΟΥΔΙΟ Θάνος Μαντζάνας

 Ηδυπάθεια ενεδρεύουσα


Χρειάστηκε να περάσει ένα αρκετά μεγάλο διάστημα γνωριμίας με τον Κώστα Βούλγαρη, αρχικά μόνο με την συνύπαρξη μας στον χώρο της Αυγής, και στη συνέχεια μεγαλύτερης και καλύτερης, μέσω μερικών συνεργασιών μου με τις «Αναγνώσεις», για να διαπιστώσω ότι είμαστε ...ομοϊδεάτες. Αμφότεροι ομνύουμε στην θηλυκότητα. Την ασαφών μεν ορίων αλλά ταυτόχρονα και τόσο συγκεκριμένη έννοια, η οποία περιλαμβάνει τόσα πολλά, από τις καμπύλες του γυναικείου σώματος μέχρι τις ελλειψοειδείς τροχιές που διαγράφουν τα νετρίνα στα πέρατα του σύμπαντος, μεταφέροντας την γενεσιουργό αιτία των πάντων, την ενέργεια. Σε όλες τις μορφές και τους μετασχηματισμούς της.

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

ΚΡΙΤΙΚΗ Ελισάβετ Αρσενίου

Μεταξύ ηδονής και αυθεντίας




Η λειτουργία της γλώσσας μοιάζει πολύ με την λειτουργία της ψυχής: και οι δύο αντλούν από το χάος του «πριν» και του «μετά», του «όχι ακόμη» και του «ήδη τετελεσμένου», και καμιά τους δεν διέπεται από γραμμικότητα. Η ίδια η γλωσσική, μορφική και τροπική υπόσταση της αφήγησης του έρωτα είναι το θέμα του βιβλίου του Κώστα Βούλγαρη, γιατί εδώ η ερωτική ψυχή συνδέεται με την γλώσσα. Το προαιώνιο παιχνίδι ανάμεσα στην Φανταστική και την Συμβολική τάξη έχει στηθεί: από την μία πλευρά η λαγνεία του χάους και της ενότητας των πάντων, της ζωής πριν και μετά την ζωή, και από την άλλη η αποδοχή των νόμων (θείων κι ανθρώπινων), ώστε να υπάρχει ένα «εγώ», μία αυθεντία έστω και εικονική. Από την μία η ερωτική, και από την άλλη η γλωσσική εμπειρία.

ΚΡΙΤΙΚΗ Στέφανος Ροζάνης

Οι σημασιολογικές τροποποιήσεις του έρωτα


 Πρόκειται σαφώς για έναν σφετερισμό. Κάθε λογοτεχνικό κείμενο είναι ένας ερωτικός σφετερισμός. Γι' αυτό, οσάκις μιλούμε για ερωτική λογοτεχνία, συνήθως σημαίνει πως είτε εμπλεκόμαστε σε έναν κυκεώνα μεταφορών, αναφορικά με τον ερωτισμό που επιβάλλει το ορμέμφυτο της ηδονής, κατά την ψυχαναλυτική του προοπτική, είτε επιχειρούμε να συσκοτίσουμε τη λογοτεχνική γραφή, επιθέτοντας επάνω της όρους εκτός λογοτεχνικής λειτουργίας, και επιπλέον εκτός της ίδιας της γραφής, όταν βέβαια η γραφή είναι πράγματι λογοτεχνική, και όχι μίμηση λογοτεχνίας με πρόφαση την ερωτική διέγερση.

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

ΜΕΤΑ την παρουσίαση του βιβλίου


Φωτογραφίες: Νικήτας Αλιφέρης

Κριτικό σημείωμα, ΝΙΚΟΣ ΓΑΡΓΑΛΙΩΝΗΣ

Αυθάδεια λαγνεύουσα

Λίγο πριν τη φετινή Λαμπρή ο, εκ Δολιανών, φίλος, και επιμελητής (από το 2002) των «Αναγνώσεων της Αυγής» (ένα κυριακάτικο-ονειρικό ανάγνωσμα για το βιβλίο και τις ιδέες…), Κώστας Βούλγαρης, ξαναχτύπησε, μ’ ένα ακόμη πόνημά του, το πρώτο μέσα στο 2016· και λέω το πρώτο, διότι με το ρυθμό του Βούλγαρη να κυκλοφορεί ένα και δύο και τρία βιβλία, κατ’ έτος, αρχής γενομένης από το 1998, για το 2016 -εδώ 'μαι κι εδώ 'στε- θα φυλλομετρήσουμε και δεύτερο και τρίτο! (Όχι φυσικά βιβλία πεζογραφίας, αλλά δοκιμίων ή συλλογικούς τόμους τους οποίους επιμελείται...)

Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

ΒΙΝΤΕΟ, από την εκπομπή on ερτ



ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ





Παρουσίαση, ΠΟΛΥ ΚΡΗΜΝΙΩΤΗ

Ο έρωτας ως αντίδοτο
 στη σκληρότητα των ημερών


Ο έρωτας αυτή τη φορά μπαίνει στο λογοτεχνικό μικροσκόπιο του Κώστα Βούλγαρη και διερευνάται διεξοδικά σε όλες τις πτυχές του, στο καινούργιο του βιβλίο "Αυθάδεια λαγνεύουσα. Ερωτικές ιστορίες και φαντασίες" (εκδ. Κέδρος) που παρουσιάζεται την Τετάρτη 18 Μαΐου στις 8.30 μ.μ. στο θέατρο "Αγγέλων Βήμα" (Σατωβριάνδου 36, πίσω από το Εθνικό Θέατρο).
Πρόκειται για μια παρουσίαση με αρκετές εκπλήξεις, σε αντιστοιχία με το περιεχόμενο αλλά και τη γλώσσα του βιβλίου, όπου συνυπάρχουν επί σκηνής ο λόγος της φιλολογίας με αυτόν της θεωρίας αλλά και με εκείνον του θεάτρου, καθώς και με τη γλώσσα της μουσικής. Συμμετέχουν ο σκηνοθέτης Νίκος Αλευράς, η Ελισάβετ Αρσενίου καθηγήτρια νεοελληνικής Φιλολογίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ο Στέφανος Ροζάνης καθηγητής Φιλοσοφίας, η θεατρολόγος Εύη Προύσαλη, ο σκηνοθέτης Κώστας Φαρμασώνης και η ηθοποιός Ράνια Παπαδάκου ενώ τον ήχο έχει επιμεληθεί ο Γιώργος Ανδρέου και τη μουσική οι Γιάννης Παναγιώτης και Θάνος Ματζάνας. Μοντάζ ο Νίκος Βούλγαρης.

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

ΣΚΗΝΙΚΗ παρουσίαση




ΔΕΙΓΜΑ γραφής


«Λευκή και ερυθριάζουσα, ξεχώριζε ανάμεσα σε τριάκοντα βασίλισσες και ογδοήκοντα παλλακίδες και νεάνιδες μύριες.
    Οι οφθαλμοί της καστανόχροες περιστερές, επιπλέουσες επί υδάτων καθημένων επί γάλακτος, οι σιαγόνες της ως φιάλες αρώματος, φύουσες βότανα ευωδιάζοντα, τα χείλη της κρίνα, ρέοντα σμύρνα, οι χείρες της τορνευτές, τα ακροδάχτυλά της από λίθου σαπφείρου, οι κνήμες της στύλοι μαρμάρινοι, ο δε φάρυγγάς της γλυκασμό ανέπεμπε, όλος επιθυμίας πλήρης.
    Οι ρυθμοί των μηρών της κύμα των ορμίσκων, ο ομφαλός της κρατήρας οπάλινος, άγκυρα της ελπίδος, η κοιλία της χρυσή θημωνιά σίτου, περιφραγμένη με ανεμώνες, η πλοκή των μαλλιών της αιχμαλωτίζει στέφανο και στέμμα.
    Της σαρκός ανδριάντας, κάλλος θείας εικόνας, αυθάδεια λαγνεύουσα, θήραμα επαγγελίας, εμπρησμός ψυχής, ορμή φιλήδονη, παθών σκοτοδίνη, εμπάθεια λογισμού.» 

Κριτική, ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΗΣ

"Διά της γλώσσης ελευθερώνουσα

τα μυστήρια"





Πιστεύω εμέ, ότι εγώ εσύ∙ εγώ όλη


(Από το βιβλίο, σελ. 72)




Το πρώτο κινούν, το ορμέμφυτο του έρωτα, διοργανώνει κατ΄αποκλειστικότητα τη γραφή, την καθιστά εκούσα άκουσα σύντροφό του, την ανανεώνει, για να την οδηγήσει εκ του ασφαλούς στην ενδοχώρα της Λαλιάς.

Κριτική, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΜΩΥΣΙΑΔΗΣ

Ο λάκκος με τα φίδια




Φέρνω στο μυαλό μου τους σαγηνευτές των φιδιών. Με το τουρμπάνι, την ανοιχτή τους καλαθούνα, το φλάουτο, τον κροταλία και ασφαλώς τον κόσμο που στέκει παράμερα και κάνει χάζι. Τρόπον τινά όσοι καταγινόμαστε με τη λογοτεχνική γραφή φέρουμε κατιτί από τους Ινδούς αυτούς τουρμπανοφόρους. Εννοώ τη σαγήνη του λόγου δια του οποίου ξεδιπλώνουμε το θέμα και θέτουμε σε δημόσια τέρψη τους πιο ενδόμυχους φόβους μας προς άγραν του κοινού, αφού προηγουμένως έχουμε λάβει τις αναγκαίες προφυλάξεις που η παράδοση της πεζογραφίας μάς εφοδίασε – με πρώτη και καλύτερη την ίδια τη συνθήκη της αφήγησης, δηλαδή εγώ που είμαι ο άλλος άλλοτε με καθόλου άλλοτε με ολίγον και άλλοτε με μπόλικο εγώ.

Συνέντευξη ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ

Αριστερή αυθάδεια, τέχνη λαγνεύουσα;


ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ, Αυθάδεια λαγνεύουσα, Ερωτικές ιστορίες και φαντασίες, εκδόσεις Κέδρος, σελ. 80

»Ερωτικός και απρόσμενος ο Κώστας Βούλγαρης στο καινούριο του βιβλίο, τόσο λόγω της θεματολογίας όσο και της γλωσσικής μορφής του. Σε αντίθεση με το συγγραφικό στίγμα που έχει αποτυπώσει κατά την τελευταία δεκαπενταετία (: στο συγκεφαλαιωτικό Το εμφύλιο σώμα, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου), τώρα απομακρύνεται με «αυθάδεια» από τα κλασσικά θέματα της (ανδρικής) αριστερής διανόησης, όπως είναι η ιστορία και η ίδια η γραφή.
    Μέσω μιας ιδιόμορφης γλώσσας, πραγματεύεται όψεις της σεξουαλικής πράξης, του ερωτισμού, των ερωτικών συναισθημάτων, με έναν τρόπο που μας παραπέμπει στη ρήση του Σαρτρ:  «Η επιθυμία εκφράζεται με το άγγιγμα, όπως η σκέψη με τη γλώσσα». Με τη συνέντευξη που ακολουθεί, προσπαθήσαμε να φωτίσουμε το εγχείρημά του και τις στοχεύσεις του.

                                              ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΕΛΑ

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

Άλλα βιβλία του συγγραφέα, ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ


2001

Στο όνειρο πάντα η Πελο­πόννησο
εκδόσεις Γαβριηλίδης


Μότο   
 Κέντρων - ωνος (ο), λατ. cento. Λογοτεχνικόν είδος. Ενεφανίσθη από του τέλους της αρχαιότητος. Η αυτοκράτειρα Ευδοκία, ο μελωδός Κοσμάς και άλλοι εποίησαν κέντρωνας, εκ στίχων του Ομήρου ιδίως, τα άλλως λεγόμενα ομηρόκεντρα, μία δε τραγωδία εκ 2640 στίχων υπό τον τίτλον “Χριστός πάσχων”, αποδιδομένη εις Γρηγόριον Ναζιανζηνόν, συνετέθη υπό του αγνώστου συγγραφέως της εκ στίχων ους ηρανίσθη εκ γνωστών δραμάτων του Ευριπίδου. Ανάλογα λατινικά εποιήθησαν εκ στίχων του Βιργιλίου. Πλήθος κεντρώνων παρήγαγον κυρίως κατά τον Μεσαίωνα οι μοναχοί τόσον του Βυζαντίου όσον και της Δύσεως.
     Κέντρωνες (οι). Αρχαίος γαλατικός λαός, οικών εν τη περιοχή των Άλπεων.


  Κεντρώνω (ρ. μετ.). Νύσσω διά κέντρου∙ κτυπώ ή τρυπώ με το κεντρί∙ τσιμπώ. || Εμβολιάζω, εγκεντρίζω φυτόν∙ φελιάζω. || Πλησιάζω ή φθάνω εις το κέντρον (του ουρανού): εκέντρωσεν ο ήλιος.


Άλλα βιβλία του συγγραφέα, ΔΟΚΙΜΙΑ

1998

Κ. Γ. Καρυωτάκης
Φύλλα πορείας
εκδόσεις Γαβριηλίδης

Περιεχόμενα


Πρόλογος
Ο Καρυωτάκης και η εποχή του
Καρυωτάκης και Αριστερά
Εγγονόπουλος και Καρυωτάκης
Απ’ τον Καρυωτάκη στον Αναγνωστάκη
Η καταφατική Αριστερά και ο αποφατικός Καρυωτάκης...
Με αφορμή ένα βιβλίο
Επάλληλες εικόνες μέσω βιβλιογραφικών ενδείξεων
Επίμετρο
Τώρα που οι κάργιες θροΐζουν στις αλλέες
Ένα Συμπόσιο για τον Καρυωτάκη
Ο Καρυωτάκης στην τοπική μνήμη


Δημήτρης Παπαχρήστος, Για ένα ποίημα που σεργιάνισε στους δρόμους



Άλλα βιβλία του συγγραφέα, ΕΠΙΜΕΛΕΙΕΣ


2005

Για τον Ηλία Λάγιο
εκδόσεις Ερατώ

Περιεχόμενα


Κώστας Βούλγαρης, Πρόλογος
ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΛΑΓΙΟΥ
Εν επαρχιακή χωροδεσποτεία μεσαιωνικού Βασιλείου
Η γλώσσα ως ο άλλος τρόπος του κόσμου
Κριτική για ένα βιβλίο που δεν διάβασα - και προς τι;
Αποκάλυψη και πόλεμος ως πολιτική θεολογία
Νεογνωστικισμός και κομμουνιστική εσχατολογία
Το τετράγωνο της κυρά-Ροδαλίνας
Μανόλης Αναγνωστάκης
ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΩΝ
Κώστας Βούλγαρης, ...την ιστορία της Ιστορίας θα ξαναπώ
Κώστας Βούλγαρης, Φιλολογικά χρονικά
Γιάννης Δάλλας, Ποίηση και ιστορία
Άγγελος Παπαδημητρίου, Η γνώμη της Ελένης Βακαλό
Μάσσιμο Κατσούλο, Η ιστορία της ιστορίας του
Δημήτρης Ελευθεράκης, Από το ιερό κείμενο στην “φρίκη του Θεού”
ΧΑΙΡΕ ΠΟΙΗΤΗ
Κώστας Βούλγαρης, Αλέκος Αλαβάνος, Γιώργος Μπλάνας, Βαγγέλης Κάσσος, Μάσσιμο Κατσούλο, Γιώργος Λίλλης, Γιάννης Δάλλας, Γιώργος Βέης, Μαρία Κούρση, Σπύρος Βρεττός, Θανάσης Χατζόπουλος, Αλέξης Ζήρας, Άγγελος Παπαδημητρίου, Χριστίνα Ντουνιά, Χάρης Ψαρράς


Του ιδίου, ΑΛΛΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ


2009-2010

Φωνέςτεύχη 1-4, πεζά, εκτός εμπορίου


Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

ΚΡΙΤΙΚΕΣ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ, των βιβλίων του


ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΑΝΤΑ Η ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

Νίκος Θεοτοκάς, «Μνήμες και ιστορία του εμφυλίου πολέμου», Η Αυγή, 31.5.2001
Έλσα Λιαροπούλου, «Η αφήγηση ως κοινωνική μαρτυρία», Αντί, 15.6.2001
Γιώτα Μεγρέμη, Δημήτρης Παλαιολογόπουλος, Θεατρική Ομάδα Τρίπολης, δημόσια ανάγνωση, αίθουσα Σ.Υ.Τ.Ε., 21.6.2001
Πόλυ Κρημνιώτη, Η Αυγή, 5.7.2001
Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, «Μαρτυρίες για τον εμφύλιο», Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 29.7.2001
Τάκης Μενδράκος, «Το χρονικό των λυγμών», Η Αυγή της Κυριακής, 9.8.2001
Κωστής Παπαγιώργης, «Στο όνειρο πάντα Πελοπόννησος», Αθηνόραμα, 31.8.2001
Νίκος Φίλης, Ο Πολίτης, Οκτώβριος 2001
Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, «Best αλλά όχι seller»,  Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 1.1.2002
Ελισάβετ Κοτζιά, Η Καθημερινή, 27.1.2002
Ηλίας Λάγιος, «Στο όνειρο πάντα στο όνειρο», Νέα Εστία, Φεβρουάριος 2002
Μιχάλης Μερακλής, Η Λέξη, Μάρτιος-Απρίλιος 2002
Ευτύχης Μπιτσάκης, Ουτοπία, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2002

ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗ μεταμυθοπλασία


[Από το βιβλίο Το εμφύλιο σώμα]
  
Κεντρώνω (ρ. μετ.). Νύσσω διά κέντρου∙ κτυπώ ή τρυπώ με το κεντρί∙ τσιμπώ.||Εμβολιάζω, εγκεντρίζω φυτόν∙ φελιάζω.||Πλησιάζω ή φθάνω εις το κέντρον (του ουρανού): εκέντρωσεν ο ήλιος.
     Κέντρωνες (οι). Αρχαίος γαλατικός λαός, οικών εν τη περιοχή των Άλπεων.
     Κέντρων – ωνος (ο), λατ. cento. Λογοτεχνικόν είδος. Ενεφανίσθη από του τέλους της αρχαιότητος. Η αυτοκράτειρα Ευδοκία, ο μελωδός Κοσμάς και άλλοι εποίησαν κέντρωνας, εκ στίχων του Ομήρου ιδίως, τα άλλως λεγόμενα ομηρόκεντρα, μία δε τραγωδία εκ 2640 στίχων υπό τον τίτλον «Χριστός πάσχων», αποδιδομένη εις Γρηγόριον Ναζιανζηνόν, συνετέθη υπό του αγνώστου συγγραφέως της εκ στίχων ους ηρανίσθη εκ γνωστών δραμάτων του Ευριπίδου. Ανάλογα λατινικά εποιήθησαν εκ στίχων του Βιργιλίου. Πλήθος κεντρώνων παρήγαγον, κυρίως κατά τον Μεσαίωνα, οι μοναχοί τόσον του Βυζαντίου όσον και της Δύσεως.